سال‌مندانی‌که محکوم به‌ناداری و بی‌کسی‌اند

«اگر بچیم زنده می‌بود، چنین آواره و بی‌نوا نمی‌شدم ...» باگفتن این گلایه، اشک تلخ روزگار بر صورت پُرچین و چروکش جاری شد و از یگانه پسر جوانش که در نبرد رویاروی با مخالفان مسلح دولت جان باخته‌است؛ شروع به‌اختلاط کرد و گفت که از برای تنها لقمه نانی از بدخشان تا به کابل آواره شده‌است.




پیکبیشتر بخوانید